زبان پارسی و مردم فارس

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

استاد بازنشستۀ فرهنگ و زبان‌های باستانی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

چکیده

سوءتفاهمی در کار است که گروهی از ایرانیان را «فارس» می‌نامند. بنا بر این برداشت و اشتباه «مردم فارس» به کسانی دیگر، یعنی ترک زبان در آذربایجان و دیگر نقاط ایران، به اقوام کرد و بلوچ، عربی زبانان در خوزستان، و نیز ناگزیر لرها و مردمان گیلان و مازندران، و حتی زرتشتیان
اجحاف میکنند و ستمی روا میدارند. این مقاله میکوشد تا روشن سازد که اصلاً در بنیاد و اساس خود، چنین گمانی نادرست و ناروا است. این سوءتفاهم از آن برمیخیزد که در ایران از دیرباز، از روزگار هخامنشیان، اقوامی مختلف، با زبانهایی مختلف می‌زیسته‌اند و می‌زیند، که حکومتی واحد، و دولتی مشترک، با روابط رسمی و قانونی فراگیر داشته‌اند و دارند. این مردم از همان زمان، زبان رسمی فارسی را، ابتدا در گفتار و کاربرد شفاهی، و سپس هم بصورت شفاهی و گفتاری، و هم بصورت نوشتاری به کار برده‌اند و از آن بسانِ ابزاری ارتباطی بهره جسته‌اند. از این جهت، در واقع شمار بسیاری از اینان دارای دو زبان مادری‌اند و دو زبانه به شمار می‌روند. درست نیست اگر آنان را که فقط یک زبان مادری دارند، سهواً «فارس» بنامیم و ادعا کنیم که «مردم فارس» بواسطۀ نداشتن زبان مادری دیگری جز «زبان پارسی» بر دیگر مردم در این خطّۀ وسیع از جهان، و به اصطلاح در حوزۀ فرهنگ نوروز، به دیگران اجحاف و ستمی روا می‌دارند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Persian Language and Fārs People

نویسنده [English]

  • Kstsyoun Mazdapour
Ancient Iranian Culture and Languages, Institute of Humanities and Cultural Studies
چکیده [English]

There is a misunderstanding that a part of Iranian is called “Fārs”. According to this thought and mistake, Fārs people oppress and domineer others means Turkish speakers in Azarbayjan and other parts of Iran, Kurdish and Baluch tribesmen, Arab speakers in khouzestan and also Lurs and people of Gilan and Mazandaran and even Zoroastrians. This article tries to explain that such idea is basically incorrect and unfair. This misunderstanding comes from this fact that from long time ago - Achaemenid era- till now people have been living in Iran with different languages but these people have had the same government with formal and legal relations. From that time, this people have used official Persian language first in speech and verbal then, not only in speech and verbal but also in writing and have used it for their communication. In fact most of them have two mother tongue and are considered bilingual. It is not correct, we call those people who have one mother tongue “Fārs” and claim that Fāsrs people who do not have another mother tongue except Persian language are dominant on other people in this widespread part of the world, the area of Norouz culture.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Mother tongue
  • Persian language
  • Achaemenid
  • Dariush I